Christina over Thérèse van Lisieux

Lieve parochiaan,

Met dit schrijven neem ik je mee op de weg van de bloemen om ons heen naar een heel bijzondere heilige, Thérèse van Lisieux.

Daarbij wil ik de reis beginnen door jou te bedanken; dank je wel voor de keer dat je mij gedag zei, voor je glimlach zomaar uit het niets. Dank je wel voor het moment van stilte in de Kerk, de keer dat je voor mij gebeden hebt of dat je actief mee deed tijdens de viering. Dank je wel dat je onze broeder of zuster ondersteund hebt aan de andere kant van de wereld. Of de bedelaar, om wat dan ook, dichter bij huis.

Waarschijnlijk heb je nog heel veel andere mooie kleine dingen gedaan en daar wil ik je voor danken. Het is juist hierin waar de liefde tot bloei kwam in jouw hart. Jouw hart is als een bloem en nu het weer zomer is kunnen we ons weer heel goed voorstellen wat het is als er een heleboel prachtige bloemen in bloei staan. Boterbloemen, geraniums, fluitenkruid, margrieten, petunia's of van die grote gele zonnebloemen, noem maar op. Wanneer iemand van boven naar beneden kijkt ziet hij of zij een prachtig bont geheel.

We moeten dan wel voor elkaars en ons eigen harten zorgen, want zonder de liefde van God die als het zonlicht en het water is, verdorren wij.

Iemand die verreweg van verdord was, was de kleine Thérèse van Lisieux. Het zaad van het geloof dat haar bereikte ontkiemde totdat ze uiteindelijk 'de kleine bloem van Jezus' werd genoemd en een heilige is geworden. We vieren haar feestdag ieder jaar op 1 oktober en ze inspireert vele mensen wereldwijd.

Wat ik persoonlijk zo leuk aan haar vind is dat Thérèse, ook wel 'Theresia van het Kind Jezus' genoemd, zo een 'normaal' iemand was. Ze was geen grote geleerde, heeft geen grote instituten opgericht zoals Moeder Teresa van Calcutta, ze is niet de halve wereld rondgereisd, maar alles wat ze deed, kleine daden, deed ze met een uiterste liefde voor God. Dat maakte de kleine Thérèse in de ogen van God en de Kerk zo groot. Ze is heilig verklaard en o.a. patrones geworden van missionarissen.

Echter toen Thérèse nog maar heel jong was werd haar moeder ziek en stierf zij. Vervolgens kampte Thérèse met heftige emotionele uitbarstingen en het was zo heftig dat iedereen zich zorgen maakte. Deze zorg werd alleen maar groter toen Thérèse ziek werd. Mensen baden voor haar en Thérèse bad zelf ook. Dat was het moment dat ze moeder Maria naar haar zag glimlachen. Zodra het visioen over was, was Thérèse genezen!

Het meisje wilde vervolgens heel graag intreden bij de karmelietessen in Lisieux, maar omdat ze te jong was werd ze geweigerd. Dat zette haar ertoe om een grote pelgrimstocht te maken tot aan Rome aan toe, waar ze paus Leo de 13e persoonlijk om toestemming vroeg om in te mogen treden. 'Als God het wil' antwoordde hij haar en niet veel later op 15-jarige leeftijd werd Thérèse zuster bij de ongeschoeide karmelietessen in Lisieux. Negen jaar lang leefde ze daar een uitzonderlijke hartstochtelijke relatie met Jezus. Ze leefde die liefde voor Jezus in het kleine, kwetsbare en persoonlijke. Tot ze op 24-jarige leeftijd stierf aan de ziekte tuberculoze.

De kleine Thérèse had geen grote bijzondere dingen gedaan in haar leven. Toch is ze heilig verklaard en kerklerares geworden. Ze leert ons om heilig te worden in ons eigen leven, om Hem lief te hebben zoals we zijn. Zij is de zuster die de kleine weg naar heiligheid ging.

“Ik wil het rozen (=zegeningen) laten regenen op aarde.”
Thérèse van Lisieux

Hartelijke groet,

Christina Pelssers (stagiaire)

Kerk en Parochiecentrum:

Kwakerspad 3 - 1601 AS Enkhuizen -  tel.0228312952

IMG_5834.jpg