Uit de parochie - Terug naar de kerk

Beste parochianen,
Deze keer schrijf ik u om u uit te nodigen dankbaar en gelukkig te zijn, maar ook om hoopvol en door de ogen van het geloof naar het heden te kijken.

In alle opzichten is het een lange tijd van opsluiting en vasten geweest. Sinds enkele weken hebben we weer de mogelijkheid om elkaar te ontmoeten. De Kerk, waar iedereen altijd welkom is, heeft haar deuren weer geopend voor de Liturgische Vieringen. Dit is een teken dat deze pandemie langzaam aan kracht verliest en dat we - altijd met de nodige voorzichtigheid en maatregelen - weer ons dagelijks leven kunnen oppakken.

Niets zal ooit meer hetzelfde zijn als voorheen. Na deze lange tijd van opgesloten zijn in onze huizen en geïsoleerd zijn van onze dierbaren, is onze omgeving en de hele wereld enorm veranderd. Als we gaan winkelen, moeten we soms buiten wachten omdat er teveel mensen in de winkel zijn; als we naar de kapper gaan, moeten we reserveren; in het restaurant is maar beperkt plaats vanwege de 1,5 meter….... enz.enz.

Ook in de kerk zijn er veranderingen. Zo dwingen ons de maatregelen dat wij maar een bepaald aantal gelovigen kunnen ontvangen. Er is een strikt protocol ingevoerd. Desinfecteer uw handen niet één keer, maar twee keer; we kunnen niet hardop zingen of elkaar de vrede wensen, zoals we gewoonlijk deden. Ook voor het uitreiken van de H. Communie gelden specifieke regels: eerst moet de communicant zijn handen ontsmetten, dan wordt er met een pincet en achter een hoestscherm de communie uitgereikt.... dit is vreemd en lijkt een gedoe..…

Maar ik nodig jullie uit om het positief te bekijken ... Hebben we niet lang genoeg gewacht om weer naar onze Parochiekerk te kunnen gaan? Moeten we niet blij zijn dat we nu weer kunnen komen?  En is het niet fijn dat we onze vrienden en kennissen weer zien die we jaren, zondag na zondag ontmoeten? En een beetje moeite, is niets vergeleken met wat we bij elke viering ontvangen. Zijn we niet bereid om  grote inspanningen te leveren als we denken dat iets belangrijk is voor ons leven? En waarom zouden we het nu dan ook niet doen?

Want elke keer wanneer we in de Kerk samenkomen voor een liturgisch viering, vormen we de Kerk /gemeenschap van Christus. We gaan altijd naar huis met een hart vol van blijdschap. En elke keer als we naar het Woord van God luisteren en H. Communie ontvangen, voeden we ons geloof en zoals ik in de overweging van Sacramentsdag zei: “Wij zijn de erfgenamen van het geloof van de kerk van Jezus, wij ontvangen het echte Brood uit de hemel in het Sacrament van de Eucharistie. Door de Sacramenten en het Woord van God, blijven we steeds met Jezus verbonden en Hij met ons ”.

Om deze rede en vele andere die te veel zijn om op te schrijven, moedig ik u aan om zoveel mogelijk terug te keren naar de bron van het Leven, om samen met onze broeders en zusters het geloof te mogen vieren. Laten we dat deze tijd van beproeving en ziekte ons helpt om onze roeping om christen te zijn, serieuzer nemen. Omdat we erfgenamen zijn van de beloften van liefde en van eeuwig leven van God.

En laten we ons niet afschrikken door een paar maatregelen ... die er uiteindelijk zijn voor onze eigen veiligheid en gezondheid.

Met vriendelijke groet,

Diaken Javier.

Kerk en Parochiecentrum:

Kwakerspad 3 - 1601 AS Enkhuizen -  tel.0228312952